46 posts tagged “vrijetijd”
Ondanks dat het gisteren druk was op het werk, stond er nog een avondvullend gebeuren op het programma. Twee leden van onze ploeg traden op dezelfde dag in het huwelijk. Dit toeval kon gebeuren, omdat één van de twee bij het maken van de plannen nog in Rotterdam Rijnmond werkte.
Zo toog de rest van de ploeg eerst naar de receptie van Michel en Cora in restaurant Binnenmaas.
Relaxed wandelingetje door Dordrecht met Eline. Auto geparkeerd in de parkeergarage achter het gemeentehuis (Stadskantoor) en via de brug over de Spuihaven naar de Voorstraat. Jammer dat er toch veel leeg en "Te koop" staat.
De "Grote Kerk" altijd prominent aanwezig. De klok sloeg 12.15 uur en er klonk op het carrilon het nummer "Axel F" uit de film "Beverly Hills Cop" uit 1984, wat futuristisch. Via de Voorstraat gewandeld naar het einde van de wandelstraat bij het Steegoversloot. Via het Hof naar de oranjegekleurde fontein op het Statenplein gelopen, voetbalgekte, maar wel leuk.
Wat kleding- en electronicazaken aangedaan, maar alles lekker laten liggen. Visstraat en linksaf via de Voorstraat terug. Zoals ik eerder met Marijke een paar slippers scoorde, lukte dit ook met Eline, bij de stokoude winkel van Van Driel (die wel alle modellen en maten op voorraad had).
Paar mooie plaatjes van de Pottenkade, het huis bij de Leuvebrug (ooit ergens anders afgebroken om hier opnieuw neer te zetten) en het Dolhuys aan de Dolhuysstraat. En dan sta je weer bij het uitgangspunt: de Spuihaven. Het weer was in elk geval ideaal!
OUD-BEIJERLAND - Het ‘Wuivend Riet’ is terug in Oud-Beijerland.
Het gaat dan niet over een stuk natuur, maar om het kunstwerk van Roel Teeuwen. De zestien meter hoge stengels die het riet symboliseren, zijn teruggeplaatst op de rotonde op de Jan van der Heydenstraat en de N217.
De achttien blauwe stengels zijn in 2005 verwijderd toen de rotonde werd gewijzigd en de busbaan werd aangelegd. Kunstenaar Teeuwen maakte van de gelegenheid gebruik zijn kunstwerk terug te nemen en onderhoud uit te voeren.
Teeuwen was in september 2006 klaar met dit werk, maar de stengels werden niet direct teruggeplaatst. Het werk aan de busbaan was nog niet voltooid. Daar kwam nog bij dat een projectleider sterkteberekeningen van het kunstwerk verlangde om de veiligheid bij de rotonde te garanderen. Teeuwen bewaarde de stengels al die tijd in zijn tuin. Gisteren zijn ze vanaf de tuin naar Oud-Beijerland vervoerd.
Het kunstwerk dateert van 1990. Roel Teeuwen maakte het in opdracht van de gemeente Oud-Beijerland. Onder het motto Groei in Beweging maakt de kunstenaar uit Alblasserdam achttien stengels van aluminium en fiberglas. Ze hebben onderaan een doorsnede van zestien centimeter. Bovenaan is de doorsnee een centimeter. De stengels markeren de ingang naar het bedrijventerrein De Bosschen. Oud-Beijerland in- of uitrijden via de N217 was van 1990 tot 2005 niet mogelijk zonder de stengels te zien.
Met deze SATA-Quickport is het gemakkelijk een 2,5" of een 3.5" Harddisk aansluiten. Je sluit de quickport aan via een USB 2.0 of eSATA aansluiting daarnaast kan je de quickport ook makkelijk uitzetten doormiddel van de aan/uit knop. Tevens beschikt de QuickPort PRO over een 2 poorts USB Hub.
Aansluiten en gaan, makkelijker kan het niet.
Maar eens een bioscoopje gepikt met de meiden. Eerst dineren bij de KFC en daarna lekker onderuit voor Indy en zijn avonturen. Hier wat achtergrondinfo, twee trailers en natuurlijk dat leuke stuk muziek.
Henry Walton "Indiana" Jones, Jr., Ph.D. is een fictieve professor van Archeologie, avonturier en de hoofdpersoon in een reeks films. Hij maakte zijn debuut in de film Raiders of the Lost Ark (1981), en speelde achtereenvolgens mee in de prequel Indiana Jones and the Temple of Doom (1984), de twee sequels Indiana Jones and the Last Crusade (1989) en Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008). Verder bestaat er rond het personage een televisieserie getiteld The Young Indiana Jones Chronicles (The Adventures of Young Indiana Jones) (1992-1993), met daarbij de vier behorende televisiefilms (1994-1996).
Henry Walton Jones jr., de officiële naam van Indiana, is geboren op 1 juli 1899 te Princeton, New Jersey als de zoon van de Schotse Henry Jones sr. en zijn vrouw Anna. In zijn jeugd reisde Indiana met zijn vader door heel Europa. Hierdoor leerde hij naast het Engels 27 talen lezen en schrijven, waaronder Frans, Duits, Italiaans, Spaans, Russisch, Zweeds, Grieks, Arabisch, Turks, Vietnamees, Swahili en Chinees. Henry jr. nam Indiana, de naam van zijn hond, aan als bijnaam.
Henry sr. wilde dat Indiana aan de Universiteit van Princeton ging studeren. Om hieraan te ontsnappen liep Indiana van huis weg. Hij ging naar Mexico, waar hij werd ontvoerd door Mexicaanse revolutionairen. Hij sloot zich bij hen aan onder Pancho Villa en vocht met hen tijdens de Mexicaanse revolutie in 1910. Hier leerde hij zijn Belgische vriend Remy kennen.
Samen met Remy verliet hij aan het begin van de Eerste Wereldoorlog Mexico en ging met hem naar Europa. Beiden werden ze daar lid van het Belgische leger en vochten ze aan het westfront. Later werden ze gestationeerd in Congo. Door zijn onvermogen om kaarten te kunnen lezen, liep Indiana zijn eenheid mis en werd hij bij een team van oude leden van het Britse leger ingedeeld. Met dit team deed hij - in de televisieserie - verschillende opdrachten, waaronder de vernietiging van een reuzekanon dat op een trein gemonteerd was, en de mislukte ontvoering van het Duitse militair genie Paul Erich von Lettow-Vorbeck. Uiteindelijk kwam Indiana toch weer in het Belgische leger terecht. Samen met Remy meldde hij zich aan voor de Franse geheime dienst en deed de rest van de oorlog dienst als spion.
Na de oorlog ging Indiana terug naar de Verenigde Staten, waar hij archeologie ging studeren aan de Universiteit van Chicago, onder de hoede van professor Abner Ravenwood. Hij kreeg een relatie met Marion, de dochter van Ravenwood. In 1926 verliet Indiana hen abrupt en nam tien jaar geen contact op. Hij hield zich die tijd bezig met onderwijs en archeologische expedities, inclusief een reis naar China en India waar hij met de gangster Lao Che en de aanhangers van de Kalicultus geconfronteerd werd (Temple of Doom).
Een tijd later werd hij door de overheid van de Verenigde Staten gevraagd om de Ark des Verbonds vóór de nazi's op te graven (Raiders of the lost Ark). In de daarop volgende jaren deed Indiana af en toe opdrachten voor de overheid. In 1938 werd zijn vader door de nazi's ontvoerd, omdat hij ver gevorderd was in de zoektocht naar de Heilige Graal. Indiana weet zijn vader van de nazi's te redden en samen vinden ze de Heilige Graal (Indiana Jones and the Last Crusade).
In 1993 wordt Indiana Jones voor het laatst gezien in New York, samen met zijn dochter en haar familie, waar hij aan iedereen die het maar wil horen zijn avonturen vertelt. Hij oogt hierbij opmerkelijk kwiek voor iemand van 93; of dit komt doordat hij uit de Heilige Graal heeft gedronken, is onbekend.
Samen met Piet en Ada deze beurs bezocht. Het weer van de afgelopen dagen beloofde niet veel, maar het viel reuze mee. In het zonnetje lekker warm. Buiten de jukeboxen, waren er oldtimers en oldtimercaravans. Ik heb de foto's niet gesorteerd, maar gewoon ff neergekwakt.
En natuurlijk veel van onderstaande soort muziek. Zoals op een nummerbord te lezen viel: There are only two kinds of music: ROCK and ROLL
Daarna de dag afgesloten met het pikken van een Chinees, waar we al eerder goede ervaring mee opgedaan hadden.
Omstreeks 1883 bezat Dordrecht geen enkel openbaar wandelpark. Dat werd als een gemis beschouwd en daarom richtten een aantal burgers een comité op dat ging onderzoeken of er in Dordrecht een geschikte plek te vinden was waar een park kon worden aangelegd.
Tussen Singel, Vrieseweg en Toulonselaan lag een terrein, de Karremansweide genaamd, waar volgens het comité mogelijkheden voor de aanleg van een park waren. Doch de gemeente had andere plannen met de Karremansweide, dat tegenwoordig Oranjepark heet. Eerder dan men had verwacht diende zich in het jaar 1884 een tweede mogelijkheid aan. De eigenaresse van het landgoed Merwestein wilde haar bezit verkopen.
Het in Park Merwestein aanwezige witte huis is een zogenaamde Tuinmanswoning. Het werd in 1885, na de ingebruikneming van Het Landgoed Merwestein als openbaar park Parkwachterswoning genoemd. Dit huis is nog de enige bestaande bebouwing wat overgebleven is van de oude buitenplaats Merwestein, thans Park Merwestein. Het is gebouwd omstreeks 1852 in opdracht van de eigenaar van de buitenplaats, Otto Boudewijn ‘t Hooft van Benthuizen. De architect is onbekend. Bouwstijl: eclecticisme, voornamelijk beïnvloed door het neoclassicisme.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog neemt de Duitse Wehrmacht het park in bezit. Het hoofdkwartier van de in de omgeving van Dordrecht bevelvoerende generaal wordt er gevestigd. Er worden barakken neergezet en samen met de Villa, de Parkwachterswoning en het Melkhuis vormen ze één groot militair kampement. De aanwezige eenden en zwanen werden ondergebracht in het toen pas aangelegde Wantijpark en de herten gingen naar Dordwijk.
Op 24 oktober 1944 wordt door de inzet van de Geheime Dienst Nederland het park gebombardeerd door de Royal Air Force. Er vallen bommen van 500 en 1000 kilo op Park Merwestein. De Duitse militairen worden tijdens het middagmaal verrast: voor 2 generaals, 55 stafofficieren en 200 manschappen was dit hun laatste maal. De Villa Merwestein werd totaal vernietigd.
Op de plaats waar de Villa had gestaan is op 10 september 1952 een oorlogs- en bevrijdingsmonument onthuld, van de beeldhouwer Hans Petri.
Park Merwestein beschikt over een bomenbestand van grote verscheidenheid, zowel wat soorten, kwaliteit als leeftijd betreft. De namen van de bomen zijn vermeld met de wetenschappelijke naam en de tot nu toe bekende Nederlandse naam. De nummers van de bomen corresponderen met een tegel. Deze tegels zijn zo duidelijk mogelijk voor de desbetreffende boom aangebracht. Sommige bomen vond men meer dan bijzonder zoals de zware oude Kastanje op het zogeheten Ganzeneiland (nr.94).
Exta vermelding verdient boom nr.17 Robinia pseudoacacia. Deze schijnacacia geldt thans als de oudste boom van Park Merwestein. Geschatte leeftijd ongeveer 300 jaar.
In Park Merwestein heeft een sierlijke fontein gestaan, naast de voormalige villa. De fontein stond midden in een ronde vijver met goudvissen en waterlelies. Door het bombardement in 1944 is de fontein onherstelbaar beschadigd.
Bij de renovatie, na de oorlog, is de vijverbodem - een betonnen bak - hersteld en zijn daarin in de loop der jaren diverse eenvoudige spuiters geplaatst. Thans staat er de bronzen " Bloemfontein ", een werk van de Dordtse kunstenaar Jan Asjes van Dijk.Wegens slijtage van de vijverbodem en de leidingen voor de watertoevoer en -afvoer kon de fontein de laatste tijd niet meer functioneren. Herstel vergt een grote investering die de gemeente niet beschikbaar wil stellen. Daarom is - voorlopig - gekozen voor inplanten van de lekke betonnen fonteinbak met Lavendel. Het bestuur van de Stichting Park Merwestein streeft naar reconstructie van de oude fontein.
Bron: website park Merwestein
Oké, toegegeven, ik heb echt 0,0 met voetbal. Kennelijk is dat een gemis in je leven en een gebrek aan je opvoeding, maar gelukkig ervaar ik dat niet zo. Zo belandde ik sinds jaren (denk zo'n 1983) langs het voetbalveld van VV Wieldrecht. Het team van neven Bram en Joost en zwager Huib speelde een finalewedstrijd, waarbij eigenlijk al vast stond dat ze kampioen zouden worden.
Het was top weer voor langs de lijn, gezellig en er werd leuk gebald (voor zover ik daar verstand van heb. Dat is tevens mijn handicap, want als je van voetbal houdt, heb je immers overal verstand van).
Eerder die dag had ik al wat foto's geschoten in de binnenstad van Dordrecht en ook nu schoot ik er lustig op los. Het zou weer 25 jaar duren voordat ik zo'n gebeurtenis zou bijwonen, vermoedde ik.
Thuisgekomen, toetert mijn gsm de foto's altijd automatisch over naar mijn pc, maar welk een pech:
- 1ste foto: niet scherp
- 2de foto: niet scherp
je raadt het: alle foto's/video's niet scherp
Daar was ik behoorlijk verbaasd en pissig over en maakte thuis een testfoto, ook niet scherp.
Ik heb het toestel opnieuw aangezet en het probleem van het focussen was over. Bleef wel zitten met tal van onscherpe foto's van deze dag. Jammer maar helaas. Onderstaand filmpje, van matige kwaliteit, bleef over. Laten we maar zeggen, beter iets dan niets en volgend seizoen gewoon weer kampioen worden. Ik ga het toestel in de gaten houden, maar inmiddels alweer talrijke geslaagde opnamen gemaakt.
De benen strekken en de binnenstad van Dordrecht in. Een klein rondje door de oudste stad van Holland, om te beginnen bij een pand aan de Wijnstraat met het opschrift Stoomdrukkerij.
Van daaruit richting Nieuwbrug met dit mooie uitzicht over de Nieuwe Haven. Aan de overkant van het water op de Boomkade valt er nog een oldtimer Volvo (of is het zelfs een kanariegele Daf) te spotten.
Hierna rechtsaf de Voorstraat op met aan je linker hand de Munt, waar destijds alles draaide om geld en zaken die daarmee in direct verband stonden, Om een aantal onderwerpen te noemen: geldsoorten, lonen, koopkracht, indexcijfers, geldhoeveelheid, kredietverlening, koop en verkoop en geldsanering. En niet te vergeten: valsemunterij.
Dan de Augustijnenkerk aan het begin van het wandelgedeelte van de Voorstraat. Wellicht binnenkort weer eens de binnenkant van deze kerk bekijken. Het bordje aan de gevel vermeldt al wat historie.
Op de Voorstraat tref je rechts tussen de oude pandjes plotseling een doorgang aan, die toegang geeft tot de Voorstraatshaven. Je komt hier uit bij of onder de Wijnbrug.
Voor de wandeling was het behoorlijk lekker weer en ook op de terrasjes op het Schefferplein en de Visbrug was het goed toeven.
Op de Visbrug het bekende standbeeld van de gebroeders Jan en Cornelis de Witt, waarover hier meer te lezen is.
Links van het standbeeld het huis de Gulden Os, waar anno 2008 de hoofdvestiging van de bibliotheek gevestigd is.
Geschiedenis:
De Openbare Bibliotheek Dordrecht is de oudste openbare uitleenbibliotheek van Nederland. Op 1 mei 1899 werd begonnen met de activiteiten. In 1970 gingen de algemene, de christelijke en de katholieke openbare bibliotheken samen in één organisatie. De bibliotheek heeft een filialen in Crabbehof, Dubbeldam, Stadspolders en Sterrenburg.
De centrale bibliotheek is gevestigd in het laat-middeleeuwse gebouw De Gulden Os. In het verleden bevond zich hier een vleeshal en in deze eeuw was het lang in gebruik door café-restaurant "Américain". Na een periode van leegstand werd het in 1986, samen met de ernaast gelegen Groene Kar, betrokken door de bibliotheek. Architectenbureau Jelles uit Amsterdam heeft aan de achterzijde een nieuw gebouw neergezet dat harmonisch verbonden is met de historische panden (Tjsa, smaken verschillen, je speelt bij de plaatselijke harmonie en je hebt een flink bakkie op, dan ontwerp je dit en vind je het harmonisch).
September 2001 heeft in de bibliotheek een restyling plaatsgevonden. Het ontwerp hiervan was van Klein Architecten uit Groningen.
Schuin over de Groenmarkt duik ik de Vleeshouwersstraat in, dat al enige jaren een alleraardigst opgeknapt beeld geeft.
Aan het eind van het straatje steek ik de Houttuinen over om rechtdoor naar de Lange IJzerenbrug te lopen. Kijk je op deze brug naar links, dan heb je een mooi uitzicht over de haven en de Grote Kerk.
Na deze brug rechtdoor de (uiteraard) Lange IJzerenbrugstraat in, richting Binnen Walevest.
Rechtsaf richting één van de mooiste plekjes van de stad, de Wolwevershaven en Kuipershaven.
Markant is de constructie van Machinefabriek Straatman (links) en veel minder opvallend deze gevelsteen (rechts).
Geschiedenis:
Machinefabriek L. Straatman is opgericht in 1902 door Dhr. L. Straatman. In Dordrecht verkreeg het bedrijf snel naam op het gebied van ketelbouw en scheepsreparaties. In de jaren 90 werd het bedrijf overgenomen door "Van de Graaf's Werktuig- en Constructiebouw BV", dit bedrijf was specialist in het ontwerpen en produceren van persen, spreaders, baggercomponenten en staalconstructies. In 2004 verhuisde Machinefabriek L .Straatman naar Zwijndrecht en alle activiteiten van "Van de Graaf's Werktuig- en Constructiebouw BV" werden overgenomen. (meer >>)
Ik ben weer terug op mijn uitgangspunt en werp nog even vanaf de Robrug een blik over de haven.
Alle doemdenkers ten spijt, ik vind het nog steeds een prachtige oude stad! Ga zelf eens kijken wat je allemaal ontdekken kunt. Tot zover mijn kleine Rondje Dordt.
Oké, ik beken, vroeger jaren was ik best een modelbaanfreak. Mijn pa had een prachtige spoorbaan op zijn zolder. Nadat ik de leeftijd had, heb ik daar uren doorgebracht. Het in-elkaar-zetten van huisjes, stations en weet-ik-veel, was niet aan mij besteed. Mij ging het meer om de techniek, treinen op tijd laten vertrekken, zodat het spoor weer vrij was voor het volgende treinstel.
Daarom met dit foute weer eens een kijkje genomen in Rotterdam bij RailZ. Als dit kijkplezier is, dan is dat alleen maar weggegelegd voor mannen en kinderen. Veel vrouwelijke bezoekers konden hun aandacht niet geven aan deze miniatuurwereld.
RailZ is nog in aanbouw, maar voor de liefhebber is er al veel te zien. Het ziet er zeer verzorgd uit en alles is in detail uitgewerkt. Ik schoot er meerdere foto's, maar op de website is nog veel meer te zien.
Voor de treinliefhebber een must!